Woiperdinger
Aus Wikipedia
Da Woiperdinger (a Wolperdinger, Oibadrischl, etc. gnannt) is woi des berühmteste Viech vo Bayern, obwoi es no koaner gsehgn hod. Auf jädn Foi gibts koanalei handfeste Beweise dafia, obwoi vei Leit des behauptn. Es gibt a koane Photos oder dergleichen.
Inhoitsvazeichnis |
[dro werkln] Ausschaugn
As Ausschaun vo de Woiperdinger zum beschreibn is ned gånz oafach, daweil es ganz verschiedene gibt. Im allgemeinen hod er zwoa oder via Haxn, Herner und oft a Fliagl. Ansonsten schaugt er fåst aus wia a Hos. Es gibt åber a welche, de wo Fiischflossn hom oder Antnfiaß. Schwimma kennans åber trotzdem neda.
[dro werkln] Lebensramm
Da natürliche Lemsraum vo eam is da Woid, vereinzelt kimmt er åber a auf Fejda und Wiesn vor. Åber er scheicht de Menschn, und deßweng gibt's eam heitzudåg gråd no im Boarischn Woid, de oipn und in menschenlaare Geganden. Durch de ausbreitende Besiedelung vo de Menschn und de vein Turistn is sei Bestand mittlerweil stark reduziert. Am ehersten is er beim Finstawern und bei da Nacht zum treffa, weil er a nachtaktivs Viech is.
[dro werkln] Fuada
'S wead gsågt, dåss a habtsächlich vo Wurzln, Beern und andare Pflanzen lebt, åba a Insekten, kloane Viecha oda (in de Åipen) Gamsnoar frisst. Des Gerücht, dåss a Menschenbluat dringa daad, is ned wor und er is fia'n Menschen überhaupts koa G'fahr, sondern er scheicht de eher.
[dro werkln] Fanga
Manchmoi gibds scho a Möglichkeit, an Woipadinga zfanga, obwoi er so schei is. Wia ma des genau mocha muas, hod aba regionale Untaschiede. Ma muas olawai in da Nachd (wegn da Nachdaktivität) in die Berg neigeh, und an Kadoffesock mitnema und Kerzn. Manche song das ma ungefäa 3 oder 4 Semmeknedl nimmt, wei die frissd da Woipadinga nämli für sei Lem gean. Oiso, wemma vermuad, das do a Woipadinga sei kannt, dann steckt ma schnei die Semmeknedl in den Sock und leicht mit da Keazn in den Sock nei. Dann sicht da Woipadinga des bessa und denkt se: "uii do san ja Semmeknedl" und lafft in den Sock nei. Und dann macht ma den Sock schnei zua. In anderne Gegenden hod ma sowieso bloß bei Vollmond a Schaas und bracht a Jungfrau dabei. Es soi a Felle gem, wo ma an Woipadinga gfanga hod indem dåss ma eam a Soiz aufn Schwanz gstrat hod. Wida a anderne Methode bracht an Sock, an Stock, a Keazn und an Spåtn. Da Stock hoit den Sock mit da Keazn drin offn und wenn etzad da Woipadinga dahea kimmt, duad man mim Spåtn in Sock nei.
Aba vui bringt des a neda, wei da Woipadinga nämlich ned in da Gefangenschaft lem ko. Und desweng gibt de Viechal a ned im Tiapark.
Im Allgemeinen is zum Sågn, dåss ma ned vui woaß über an Woiperdinger. So ziemlich ois is ned ganz sicher und mancher behauptet sogar, dass's überhaupts koan Woipertinger gibt.
[dro werkln] Biacher
- Alfons Schweiggert (Verf.), Kaut, Angelika (Fotos): Und es gibt sie doch! Die Wahrheit über die Wolpertinger, Pfaffenhofen/Ilm: Ludwig, 1988, broschiert, 56 Seiten, ISBN 3778733257
- Alfons Schweiggert: Der Wolpertinger oder der gehörnte Hase. Eine ernsthafte Untersuchung eines bayerischen Phänomens, München 1994.
- Paul Schallweg: Der Wolpertinger. ISBN 3475527952
- Reginald Huber: Vom Adler bis zum Wolpertinger - Das bairische Bestiarium. Bayerland VA, ISBN 3892511888
- Michael Heim: Der Wolpertinger lebt. Lipp, ISBN B0000BRIVD
- Peter Kirein: Der Wolpertinger lebt. Lipp, ISBN 3874905012
- Walter Moers: Rumo[1]. Piper Verlag; A Roman üba an Woiperdinger. Zwar auf Hochdeitsch, aba unglauble spannend!
[dro werkln] Muusi
- S Wolpertinger Fanga (Das Wolpertinger-Fangen), 1995, von Schariwari
[dro werkln] Queijn
- ↑ buechernachlese.de.vu Rezension vo Ulrich Karger zu Walter Moers: Rumo in seina Biachanochles