Ironie

Aus Wikipedia

Wexln zua: Navigation, Suach
Da Artike „Ironie“ is leida nu a wengal kurz!
Wånnst du owa mear zua dem Thema waaßt, schreib 's aafoch dazua und moch an umfångraichn Artike draus.
Der Artikl is im Dialekt Obaboarisch gschriem worn.

De Ironie (griechisch εἰρωνεία eironeía, wöatli „Vasteijung, Voatäischung“) is a Äißarung, weijane – zmoast unausgsprochane – Dawatunga afdeckt, indem dass zum Oschei as Gengdeil bhaupt wead.

[dro werkln] Sieg aa

[dro werkln] Literatua

  • Wayne Booth: A Rhetoric of Irony, University of Chicago Press, Chicago 1974, ISBN 0226065529.
  • Martin Hartung: Ironie in der Alltagssprache. Eine gesprächsanalytische Untersuchung (Dissertation an der Uni Freiburg). Verlag für Gesprächsforschung 2002, ISBN 3-936656-00-2. (frei herunterladbare PDF-Version).
  • Wolfgang Müller: Ironie, Lüge, Simulation und Dissimulation und verwandte Termini., In: Zur Terminologie der Literaturwissenschaften, herausgegeben von Christian Wagenknecht, S. 189–208, Würzburg, 1986, ISBN 3-476-00619-0.
  • Heinrich Plett: Einführung in die rhetorische Textanalyse, Buske, Hamburg 1991, ISBN 3-87118-082-3.
  • C. Jan Swaeringen: Rhetoric and Irony: Western Literacy and Western Lies, Oxford University Press, New York 1991, ISBN 0195063627.
  • Helmut Willke: Ironie des Staates: Grundlinien einer Staatstheorie polyzentrischer Gesellschaft, Suhrkamp, Frankfurt a.M. 1992, ISBN 3-518-58115-5.
  • Arthur Schopenhauer: Die Welt als Wille und Vorstellung, Bd.II (1844), S.99.

[dro werkln] Weblinks

Wiktionary: Ironie – Bedeitungserklärunga, Wortherkunft, Synonyme und Iabasetzunga
Wikiquote: Ironie – Zitate

Persönliche Werkzeuge